tak dużo się dzieje że warto porozmawiać

Wymiana argumentów by uniknąć oszukańczych definicji powinna być poparta pełnym zakresem dokumentującym myśl i jej przesłanki. Żonglerka słowem powoduje niesmak i brak zaufania do mówcy. Wiele osób nie słucha własnych wypowiedzi prowadząc słuchacza w zawiłości niespójnych myśli i pozbawionych logiki sformułowań, straszne. By dać oddech i przytoczyć szlachetne słowa przedstawiam wiersz w swej początkowej strofie znany ale dalsza narracja powinna znaleźć ponownie słuchaczy poszukujących piękna…

Śpieszmy się

Śpieszmy się kochać ludzi tak szybko odchodzą

zostaną po nich buty i telefon głuchy

tylko co nieważne jak krowa się wlecze

najważniejsze tak prędkie że nagle się staje

potem cisza normalna więc całkiem nieznośna

jak czystość urodzona najprościej z rozpaczy

kiedy myślimy o kimś zostając bez niego

Nie bądź pewny że czas masz bo pewność niepewna

zabiera nam wrażliwość tak jak każde szczęście

przychodzi jednocześnie jak patos i humor

jak dwie namiętności wciąż słabsze od jednej

tak szybko stąd odchodzą jak drozdy milkną w lipcu

jak dźwięk trochę niezgrabny lub jak suchy ukłon

żeby widzieć naprawdę zamykają oczy

chociaż większym ryzykiem rodzić się niż umrzeć

kochamy wciąż za mało i stale za późno

Nie pisz o tym zbyt często lecz pisz raz na zawsze

a będziesz tak jak delfin łagodny i mocny

Śpieszmy się kochać ludzi tak szybko odchodzą

i ci co nie odchodzą nie zawsze powrócą

i nigdy nie wiadomo mówiąc o miłości

czy pierwsza jest ostatnią czy ostatnia pierwszą

ks. Jan Twardowski