tak dużo się dzieje że warto porozmawiać

Zarejestrował zmianę choć jego powieki szczelnie zamykały oczy widział zmienność odbywającą się poza nimi, natężenia bieli i szarości przemykały jak drzewa obserwowane z jadącego szybko samochodu powodując przykre wrażenie, które przypominało uderzenia pałką w głowę. Próba rozchylenia powiek nie powiodła się, zmiana pozycji w jakiej się znajdował spowodowała przykre wrażenie ciasnoty jakby opasano go krępującym wszystkie członki zwojem folii, która skutecznie hamowała każdy jego ruch. Zaczął się szamotać wyginając ciało we wszystkich kierunkach, jednak wysiłek jaki poniósł nic nie zmienił w jego położeniu, zdał sobie sprawę że może jedynie słuchać dźwięków bo dochodziły do niego delikatne szmery szeleszczących, ocierających się o coś tkanin lub liści, nie potrafił sprecyzować ale słyszał i uczepił się tej prawdy skupiając całą uwagę na tej możliwości śledzenia otoczenia. Trwał w swojej gotowości do wyłapania czegokolwiek ale nic się nie działo, błędnik poinformował go że jego położenie uległo zmianie nie leżał lecz wisiał zawieszony bo jego podkurczone nogi nie dotykały żadnej podstawy ale wiedział że głowę ma wyżej niż resztę ciała.

Szmery nasiliły się gwałtownie zlały w jeden szum narastający do odgłosu uderzającej o brzeg ogromnej masy wody i nastała cisza, całkowita został odcięty od wszystkich możliwości postrzegania otoczenia, został sam ze sobą i poczuł się strasznie. Łkanie wstrząsnęło jego ciałem, nie potrafił opanować żalu nad sobą, zdumiał się że potrafi ulegać takiej emocji, łzy znalazły ujście spod zamkniętych powiek, targany beznadziejnym żalem nie zwrócił uwagi że łzy spływają mu po policzkach mocząc podbródek i szyję, odruchowo chciał obetrzeć wilgoć i otworzył oczy. Obraz jaki zarejestrował spowodował że gwałtownie natychmiast je zamknął.